Wat een week! Veel emoties en veel ritjes naar de woonplaats van mijn schoonouders. Manlief is er de afgelopen week elke dag de hele dag geweest, vaak tot na het avondeten. Ik ben er maandag, woensdagochtend en donderdag eind van de middag/begin van de avond geweest. De kinderen zijn er maandag en donderdag eind van de middag/begin van de avond geweest. En morgenmiddag gaan we weer.

Voorbereidingen, veel praten, veel emoties, ieder zijn/haar eigen gedachten aan pa en ieder gaat er op een andere manier mee om.

  
  
Vrijdag was de begrafenis. 's Ochtends hebben we (moeder, 2 zussen, nichtje, neefje en wij tweeën) samen de kist gesloten en naar de rouwauto begeleid. Aan een uur condoleance-tijd hadden we precies genoeg. Het was een enorme rij mensen. Daarna zat de kerk op 20 stoelen na vol. En er schijnen 400 mensen in de kerk te passen. We reden samen de kist de kerk in. Het was een mooie dienst waarin het koor waar pa ook in zong een aantal liederen zong. Hij werd door de dominee - die hem redelijk goed kende - goed getypeerd. En manlief deed het dankwoord goed.  Na de dienst werd de kids op de schouders van dragers gedragen en wij liepen er achter. Daarna de gang naar het graf op de begraafplaats. Samen reden we hem naar zijn laatste rustplaats. Aldaar nam de dominee nog kort het woord, las de geloofsbelijdenis voor en baden we gezamenlijk het 'onze Vader'. We hadden van tevoren besloten dat de kist niet helemaal naar beneden zou zakken, maar uiteindelijk toen iedereen weg was, wilde mijn schoonmoeder dat wel. Dus dat gebeurde. Toen thuis nagepraat met de uitvaarleider en wat gegeten.

Over oma was gebeld in de nacht ervoor. Ze was helemaal niet goed geworden en benauwd. De vraag was naar welk ziekenhuis ze zou moeten. Nou, lekker moment zeg! Dus de nacht was voor schoonmoeder en schoonzus (die daar deze dagen logeert) niet zo best geweest. Oma hoefde uiteindelijk niet naar het ziekenhuis, maar kon er bij de begrafenis niet bij zijn. Wij zijn vrijdagmiddag nog even bij haar langs geweest. Ze vond het heel verdrietig dat ze er niet voor haar dochter kon zijn. Kan me voorstellen...

De blijken van medeleven de afgelopen week waren overweldigend. Vooral mijn schoonmoeder heeft natuurlijk enorm veel post gekregen. Maar ook wijzelf zijn niet vergeten. Heel veel digitale reacties en ook per post was er belangstelling. Hartverwarmend en fijn is dat!

Dag pa. De afgelopen 10 jaar was hij mijn schoonvader. Zaterdagochtend hebben we elkaar nog gezien en gesproken toen we de kids na een logeerpartijtje ophaalden. En zondag- op maandagnacht overleed hij aan een hartstilstand.

  

Onverwachts en nog wel wat te jong (67) hoor... Ik heb erg met mijn schoonmoeder te doen. Voor haar een enorme schok. En nu moet ze alleen verder. En ook bij de andere familieleden en vrienden is er verdriet. Deze dagen bezig met regelen van van alles en ook de emoties komen er natuurlijk bij. Vrijdag is de begrafenis.

Donderdagavond kwam hubbie thuis met een bos bloemen. Een prachtige bos! Omdat ik zo lief ben en omdat ik zo goed voor hem en de kids zorg. Lief...

  

Gisteren was dan de jubilarissendag. Hubbie was in augustus 12,5 jaar in dienst. Traditie bij het bedrijf is dat alle jubilarissen van het jaar ervoor op de derde vrijdag in januari toegesproken en gehuldigd worden door hun leidinggevende. Dat gebeurde voor de 7 jubilerende directeuren 's ochtends om 10.00 uur. Best op tijd! Dus daarom had ik donderdagavond de kids al weggebracht voor een logeerpartijtje bij opa en oma. Donderdagavond heerlijk samen pizza en wijn gedaan en lekker vroeg naar bed. Zo hadden we genoeg energie voor de vrijdag.

  
   Receptie-locatie in een grote kas

We hadden 's middags 'vrij' (in zijn team geen jubilarissen, die die middag toegesproken moesten worden), dus we zijn gezellig samen wezen lunchen. Bij een (nieuwe) japanner in de stad vlakbij het hotel waar we zouden overnachten. Daarna kon Jo nog even plat i.v.m. z'n hernia en wat oefeningen doen. We werden per taxi naar de receptie-locatie gebracht alwaar het snel stampvol was met alle pakweg 50 jubilarissen en hun partners, maar ook (oud)medewerkers omdat het elk jaar ook de nieuwjaarsreceptie is. Zo'n 1000 mensen. Met haring, zalm, broodjes unox-worst en drankjes. Jongemannen met tankjes bier op hun rug schonken in de zaal bij... Begin van de avond werden we als jubilarissen met partners met taxi-busjes naar de feest-locatie gebracht.

  
   En? Lijk ik erop?

Lekker eten, muziek, een karikatuur-tekenaar, dansen en gezellig met elkaar (bij)praten. Het was gezellig. Maar wel een lange dag hoor. Toen we rond middernacht terug werden gebracht in het hotel wilden we bij de bar nog een afzakkertje nemen, maar een aantal andere jubilarissen met partners die ook in het hotel verbleven, schoven aan en het werd zo gezellig dat het pas 2.00 uur was toen we gingen slapen. Gaap! Een leuke dag om op terug te kijken. En vanavond vroeg naar bed!

De foto's van ons gezin, die we op 29 december hebben laten maken, kregen we gisteren binnen. Ze zijn echt mooi geworden! Hierbij een paar. Vooral foto's van de kinderen zijn te bewonderen op www.sophieluca.punt.nl

  

  

  

  

  

Naar aanleiding van de scan vorige week maandag kreeg hubbie donderdag te horen dat hij een grote hernia heeft. "Wat wilt u", zei de neuroloog, "opereren of afwachten?" Moet je mij man hebben! "Ik adviseer nog 6 weken af te wachten," meldde de neuroloog. Hubbie haalde opgelucht adem en zei dat hij het advies graag opvolgde.

  

De uitstulping kan afsterven en dan loopt het met een sisser af. Maar het kan ook erger worden. Als hij een dag geen plas-aandrang heeft, moet hij aan de bel trekken en ligt hij binnen 48 uur op de OK. We zullen het wel zien de komende 6 weken. Hopelijk geen ellende!

Ik weet nog als de dag van gisteren dat het 1992 was. Ik werd in dat jaar 18 jaar. Na het eindexamen uit huis en aan een studie beginnen. En nu zijn we alweer bijna 20 jaar verder. Morgen de laatste dag van het jaar en dan zitten we alweer in 2012.

  


Vanaf deze plek wens ik al mijn volgers alvast heel veel geluk, gezondheid, Gods zegen, liefde en plezier toe in 2012.

  

  

Morgen 10 jaar geleden. Wat was het koud die dag... Na de fotosessie buiten, was ik helemaal blauw...

  

  

Een mooie dag om op terug te kijken. En wat was ik nog slank... slik...

  

  

  

A.s. maandag zijn we 10 jaar getrouwd. We zouden dit weekend samen op stap gaan, maar i.v.m. de hernia van hubbie hebben we dit geannuleerd. We houden het tegoed en gaan ergens in de eerste maanden van 2012 samen weg.

  
   10 rode rozen voor de afgelopen jaren en 1 witte roos voor het komende.
   Romantische man...

We konden natuurlijk niet aan Luca verkopen dat er geen logeerpartijtje bij opa & oma zou zijn, dus de kids zijn wel een nachtje logeren. Hadden we ineens de hele vrijdag vrij zonder kinderen. 's Middags lekker bijgeslapen, want de nacht ervoor hadden de kids om de beurt bij ons in bed geslapen en dan slapen we zelf niet zo best... Eind van de middag lekker in een lavendel-bad geweest met kaarsjes, een mooi boek en een wijntje. Heerlijk!
 
  
   En nog een lekker luchtje en bodylotion. Ik ben verwend!

We besloten gisteravond - met de foldertjes van pizzeria's, een griek en de chinees op tafel - dat we geen eten zouden laten bezorgen, maar toch gingen uit eten. Restaurant L'étoile waar we toch een keertje wilden gaan eten had nog precies 1 tafeltje en daar zijn we geweest. het was lekker en gezellig. 

  
   Romantische rosé

Na een ongestoorde nachtrust hebben we heerlijk kunnen uitslapen. Daarna een rustig laat ontbijtje met z'n tweetjes, relaxed douchen, beetje door het huis scharrelen... Daarna zijn we de stad in geweest en als lunch kozen we voor warme chocolademelk met gebak.

  
   Smul...

En het is best fijn dat we straks ons kroost weer gaan ophalen. Ben benieuwd hoe ze het bij opa & oma hebben gehad.

  
   Bos bloemen van schoonouders

Inmiddels zijn de kids opgehaald. Luca had opa en oma geholpen met een mooie bos bloemen uitzoeken voor onze trouwdag.

  
   Bos bloemen van zus en zwager uit Leiden

En toen we thuiskwamen, bleek er bij de buren iets voor ons te zijn bezorgd. Het bleek een mooie bos witte bloemen en een felicitatiekaart van mijn zus en zwager.

We zijn verwend!!!

  

Na lasagne bij ons thuis met de kids, m'n moeder, twee van m'n zussen en een nichtje Kaarsjesavond bezocht. M'n vader was thuis met hubbie. Die keken/luisterden via de tv.

www.goudabijkaarslicht.nl

  

Na een uur zingen en kletsen en ook vooral stilstaan, hadden we het wel koud en was het lekker om in een warm huis thuis te komen. Warme chocolademelk met slagroom en thee...